Dag lezer,
Het boek is naar de drukker. Of in ieder geval, het is onderweg, want gisteren heb ik de derde en laatste proefdruk geaccordeerd. Een proefdruk laat zien hoe het binnenwerk van het boek eruit komt te zien. Idealiter haal je als schrijver alleen nog wat tik- en zetfouten eruit; denk aan afbreekfouten of komma’s op de verkeerde plek.
Maar toen ik in mijn herfstvakantie het boek nogmaals doorlas, zag ik toch wel wat meer dingen die niet klopten. Ik vond een foutief beknopte bijzin, een jaartal dat niet in orde was en een personage dat maar liefst twee keer de ruimte verliet. Dat maakte me nerveus: wat als er nóg meer fouten waren, die ik ook nu niet had gezien?
Het is moeilijk om je eigen tekst met frisse ogen te lezen. Ik heb het boek inmiddels zo vaak doorgenomen dat ik weet hoe de zinnen lopen, en dan is het moeilijk om te lezen wat er stáát, niet wat je denkt dat er staat. Daar zijn wel trucjes voor: achterstevoren lezen (zin voor zin), of hardop. Een boek lang achterstevoren lezen lukt me alleen niet, en het is juist niet behulpzaam als je de chronologie van de gebeurtenissen wilt checken. Daarnaast zat ik af en toe in een publieke ruimte, waar hardop lezen niet echt gewaardeerd wordt.
Wat mijn eindredacteur gedaan heeft weet ik niet, maar ik heb het boek zachtop gepreveld, zo traag mogelijk. Dat hielp. En na alle mailtjes over en weer over zinsconstructies en verwijswoorden, dénk ik dat het allemaal goed is, of ‘schoon’, zoals de eindredactie het noemt. In januari heeft iedereen dus hopelijk een schone tekst in handen – in alle betekenissen van het woord.
Liefs,
Else
Een online workshop
Afgelopen woensdag moest ik niet prevelen, maar juist hardop praten. Ik gaf een workshop voor het Poëziecentrum, over Instagram en poëzie in de klas. Het is opgenomen en voor de deelnemers nog even terug te kijken. Ik kijk behoorlijk serieus op deze still, maar het was erg leuk. Ook als je me wat afschuwelijke (want: in twee minuten geschreven) poëzie wilt horen voordragen, is het een aanrader.
Leven in een cult
Een andere aanrader is een boek dat ik in een paar dagen uitlas. Dinner for Vampires is een boek van de actrice Bethany Joy Lenz, die in de immens populaire serie One Tree Hill speelde. Ik was fan, al had ik alleen seizoen 1 gezien, want dat had een vriendin op dvd. Wat ik niet wist (en vrijwel niemand) was dat Lenz ten tijde van de tv-show onderdeel was van een religieuze cult, die haar vriendschappen, geldzaken en zelfs haar huwelijkspartner dicteerde. Het gaat minder over de show dan over de cult, maar als je daar interesse in hebt (zoals ik), lees je dit boek waarschijnlijk in een weekend uit.